Podrodzina myszoskoczków należy do rodziny myszowatych, a obejmuje ona około sto dziesięć gatunków. Myszoskoczki zamieszkują głównie południową i zachodnią Azję a także północną Afrykę. W Polsce bardzo popularny jest myszoskoczek mongolski, jest on przemiłym zwierzątkiem domowym. Nie wymaga on specjalnej opieki, jest bardzo łatwy w hodowli. W niewoli może dożyć nawet pięciu lat. Przeciętnie myszoskoczki mierzą od stu pięćdziesięciu do trzystu milimetrów łącznie z ogonkiem, który stanowi ponad połowę ciała zwierzęcia. Jest on owłosiony (w przeciwieństwie do ogona np. myszy), i zakończony „pędzelkiem”. Myszoskoczki są zwierzętami stadnymi. Najlepiej jest hodować co najmniej dwa osobniki, zwłaszcza dwie samiczki. Jeśli natomiast hoduje się parkę, w niedługim czasie można się spodziewać młodych; samiczka zwykle rodzi od dwóch do ośmiu małych. Co ciekawe, samica jest zdolna do kolejnego zapłodnienia od momentu porodu, jednak jest to dla niej niewskazane, gdyż łączy się z ogromnym obciążeniem dla organizmu. Po dwóch tygodniach od narodzin myszoskoczki otwierają oczy, a po upływie kolejnych dwóch są już całkowicie samodzielne i mogą żywić się takim pokarmem, jak dorosłe. Myszoskoczki uwielbiają przede wszystkim ziarna zbóż, kukurydzę, słonecznik. Od czasu do czasu można im podawać kawałki jabłka czy ugotowanego jajka. Warto odwiedzić też strony: obozy młodzieżowe | Sprężarki śrubowe | Noclegi Białka Tatrzańska | sauny infrared | Kredyty | tabliczki na drzwi